We zijn inmiddels 4 weken. Maar mogen wij ons even voorstellen:
Mr Green

Miss Pink

Miss Purple

Mr Red

Mr Yellow

Mr Orange

Mr Blue

Ik geef toe het heeft even geduurd maar het is ook zo druk met die kleine sodemieters. En dan heb ik het niet alleen over Arwen en Nemo Elke dag zijn we zo'n beetje tot half tien bezig om eea op te ruimen. Maar ik wil natuurlijk wat fotootjes niet onthouden. Dit weekend zal ik een aparte pagina maken met onze belevenissen in Disneyland nu al weer twee weken geleden.
Eerste keer oogjes open:

En na het drinken lekker slapen:

Of slapen met z'n allen:

Alle pups zijn gewogen maar de weegschaal redde het niet, allemaal zwaarder dan 1 kilo

En dan de eerste stapjes:

Hallo allemaal!
Eindelijk heb ik weer even tijd om te bloggen. Veel tijd over heb ik namelijk niet want het is lekker druk hier in kennel Dalderop! Het huis wordt lichtelijk overspoeld met visite die de pups willen bekijken, zodat men in etappes langs moet komen. En aangezien Pat geveld is door een flinke griep, komt er best wel veel op mij neer. Volgens Pat kwam er voor de pups meer visite in de eerste 2 weken dan voor onze kinderen toen ze geboren waren (en die hadden ook absoluut niet te klagen!). En dan was ook nog mijn vakantie afgelopen en moest ik weer aan de slag op de woning en voor de BIG. Helemaal niet erg natuurlijk, maar wel alles tegelijk!

Maar alles gaat prima verder. De puppies groeien echt als kool. Afgelopen zondag hadden ze voor het eerst hun oogjes open wat een heel schattig gezicht is, van die kleine blauwe oogjes. De twee teefjes en de grootste reu hadden ze als eerste open en de rest volgde al snel. Pat zei met zijn verkouden stem, terwijl hij een pup voor Loena haar kop hield: "Kijk eens, dit is je moeder!". Maar dat vond het puppie geloof ik niet zo spannend.

René en Cindy hadden de primeur, want die kwamen nog even kijken voordat ze op vakantie gingen en konden dus als eersten de oogjes zien, wat ze natuurlijk weer geweldig vonden en daarmee de rest van hun videobandje hebben volgefilmd !

Gisteren is onze onvolprezen hulp Mar weer geweest, om de puppies te ontwormen. Ze had een geweldige assistente aan haar dochter Beau, die duidelijk vaker puppies in haar handen heeft gehad en, al is ze pas 8 jaar, volleerd hielp bij het vasthouden van de pups, terwijl Mar het vieze spul in hun bekkies spoot. Daar waren ze ook niet echt onverdeeld enthousiast over.

Mar ging eerst alle pups wegen, maar onze keukenweegschaal gaat maar tot 1 kg en bijna alle pups waren daar al ruimschoots overheen. Twee puppies waren er maar (net) onder. Het zijn een stelletje bolletjes, hoor! Verder heeft Mar de nageltjes van de voorpootjes geknipt, zodat ze Loena haar buik niet openkrabben tijdens het zogen, want ze zijn nogal gulzig. Dus een manicure hebben ze ook al gehad en de witte puntjes zijn van de nageltjes afgeknipt, dus de French manicure is nu niet meer te zien! De pups vonden het allemaal prima en Loena ook, Mar mocht alles met de pups doen en dat is niet voor iedereen zo, je mag haar pups bijvoorbeeld niet te lang bij je nemen, want dan komt Loena ze hoogstpersoonlijk met lichte dwang weer halen!

Hoewel, Loena let niet altijd even goed op... van de week hoorde we een pup heel hard piepen en een geluidje maken dat een beetje op een blafje leek (heel grappig, dat gaan ze nu ook al doen), maar ik stond te koken en Loena stond te kijken of er iets voor haar aan de strijkstok bleef hangen. Pat lag op bed en ik zei steeds tegen Loena dat ze bij haar pups moest gaan kijken, wat ze niet deed. Toen kwam Pat naar beneden en die zei: "Manja, heb jij de pups net geteld?". Ik dacht, die gaat al ijlen van de koorts, alsof ik de hele dag die pups tel en bovendien kunnen ze toch niet uit die werpkist. Maar toen lagen er nog maar 6 pups in de werpkist en eentje lag er buiten heel hard te piepen. We dachten in eerste instantie dat deze pup misschien aan een tepel van Loena was blijven hangen en er aan de buitenkant van de werpkist was afgevallen. Ook vroegen we aan Arwen en Nemo of zij aan de hondjes hadden gezeten, maar ze zeiden van niet en dat geloven we ook, want ze zijn echt voorzichtig en komen er niet aan.

Maar vanmorgen lag er weer eentje buiten de werpkist en vanmiddag zelfs 2. Dus waarschijnlijk doen die kleine ontdekkingsreizigers (die nog niet eens kunnen lopen) dat zelf. Dat wordt vanaf nu dus oppassen! Want ze kunnen wel kruipen, dus als er eentje buiten valt en we letten er niet op, zijn we die dadelijk nog kwijt!

Met Loena gaat alles heel goed. Ik heb vanavond lekker met haar een eind buiten gelopen en dan rent en speelt ze alweer als de jonge hond die ze is, echt een leuk gezicht! Ze luistert ook echt verschrikkelijk goed, reageert op het minste commando en houdt je continue in de gaten. Ik kan haar echt loslaten zonder dat ik me maar enige zorgen hoef te maken (en dat heb ik van Nala 12 1/2 jaar lang niet kunnen zeggen, want die peerde 'm gewoon als ze daar zin in had). Ze is heel vriendelijk tegen mensen en ook tegen andere honden, al is ze iets feller nu ze de puppies heeft. Ik hoop echt voor de as. baasjes dat de pups het karakter van hun moeder hebben! Ze krijgt nu een beetje conditie (natuurlijk ook niet opgedaan in die maanden dat ze in een kennel gezeten heeft) en ze ziet er goed uit. We vertroetelen haar natuurlijk ook lekker, onze mamahond! Alleen Pat vindt haar nog te mager, maar Mar zegt dat ze goed is zo. Maar ja, wij zijn die bolle Nala gewend!

En daarmee kom ik op de titel van deze Blog, wat heerlijk om de namen Boy en Nala weer eens op te kunnen schrijven! Het is zo fijn dat we Nala (al konden we dat al niet) nu helemaal niet kunnen vergeten, omdat er in die werpkist 7 kleine reïncarnaties van Nala liggen. Want het zijn allemaal van die lekkere bolle labjes, die eten en slapen en ze zijn nog steeds allemaal in- en inzwart. Dus dat wordt vast geen chocoladebruin meer (of misschien heel donkerbruin), maar ik denk dat er gewoon 7 zwarte labradorpuppies afgeleverd gaan worden bij de nieuwe baasjes. En daar wordt ik helemaal vrolijk van, want zwarte labradors zijn ook zo mooi. Toen Nala nog jong was, leek het altijd net alsof wij haar hadden ingesmeerd met schoenpoets, zoals een mijnheer in de tram toen eens tegen mij zei, zo glom ze altijd!

En ook Boy kunnen we niet vergeten, want het eerste gezin dat definitief hebben aangegeven een reutje te willen (de teefjes hadden als eersten een baasje), hebben hem al een naam gegeven en je raad het al; Boy! De mooiste naam van de hele wereld wat mij betreft! Lia vertelde dat ze deze naam al een hele tijd in haar hoofd had en daar was ze niet meer vanaf te brengen.

Met de kids gaat ook alles goed. We moeten natuurlijk iets meer thuis zijn dan gewoonlijk in de vakantie, maar ze vervelen zich niet. Arwen heeft veel geluk met haar vriendinnetje Romy, want die komt haar steeds halen en dan gaan ze buiten spelen of bij elkaar. Pat en ik moeten er nog een beetje aan wennen dat onze Arwen zonder ons weg gaat, maar we gaan ieder half uur kijken en ze komen geregeld langs. Bovendien houden de ouders van Romy de boel ook in de gaten. Echt heel leuk dat Arwen nu een vriendinnetje in de buurt heeft!

Nemo vroeg van de week ineens om een trein en taterataaaaaaa! Hadden we boven toch nog helemaal verpakt alle Eichorn railsjes enzo liggen. Dus, iedereen die Nemo voor zijn eerste verjaardag van die spullen heeft voorzien: hij is er helemaal blij mee! Iedere dag wordt er door de hele woonkamer een spoor aangelegd en moet ik er tussendoor zuigen en dweilen en oppassen dat ik nergens op ga staan met mijn lompe poten . Want dan wordt hij echt link! En 's avonds krijgen we Nemo amper naar bed, want dan moet hij met de trein "splelen!".

Ter compensatie van de weinige uitjes hebben we vandaag bij tante Anneke bij de Intertoys een hele mooie lange glijbaan gekocht van Little Tikes. Want Nemo is ook gek van "lijen" en Arwen vindt het ook prachtig. We konden nu, aan het einde van het seizoen, het showmodel kopen voor een leuk prijsje. Dus die heb ik vandaag, na mijn werk ook nog, met behulp van 2 meiden die daar werken, in de auto geprakt! Dus nu is in onze achtertuin de speeltuin compleet en kan Arwen haar vriendinnen uitnodigen om te komen glijen! Super!!! (zou Arwen zeggen).

Ik heb wel er wel weer een heel verhaal van gemaakt, ik ga nu mijn bed opzoeken, want ik ga wel de wekker zetten om te kijken hoe Pieter van den Hoogenband het gaat doen vannacht om kwart voor 5 op de 100 meter vrij! Kan ik meteen checken of er geen pups aan de wandel zijn gegaan! Tot de volgende blog!
Liefs, Manja

Hoi allemaal!
Loena en haar kindjes zijn (weer) thuis! Zoals Arwen het zei: "Nu zijn we weer allemaal bij elkaar!". De werpkist en de vloer van het huis zijn schoongemaakt met Dettol (Pat vindt het hier als een ziekenhuis ruiken), maar Loena vloeit nog een beetje en de pups moeten zoveel mogelijk beschermd worden tegen bacteriën en zoals de meesten van jullie weten; hygiëne is errug belangrijk voor mij. Er staat nog een enorme berg strijk op me te wachten en ik heb alles blijmoedig klaar gezet om er aan te beginnen, maar ik moet nu ook echt wel weer eens bloggen voor iedereen die met ons meeleeft en zich interesseert voor Loena en co. En dat zijn er nogal veel, getuige de vele leuke reacties op onze blogs en op Hyves, of telefonisch. Bedankt daarvoor, erg leuk!

Het is sowieso wel heel grappig, dat Loena van een vergeten kennelhond nu ineens de beroemdste hond van Rokkeveen geworden is. Niet in de minste plaats omdat ze de afgelopen weken de schaduw was van Mar en dus meeging naar de dierenwinkel, waar de hele dag mensen een hoofd om de deur staken of de puppies er al waren en toen ze er waren, Mar de hele dag maar 7 vingers moest opsteken om te vertellen hoeveel het er waren! Nu lopen we in het park en komen we allemaal mensen tegen die nu ineens zeggen: "Oh, is het DEZE Loena van de pups!", waarop wij dan braaf knikken.

Maar goed, afgelopen zaterdag zijn we aan het ruimen gegaan omdat Loena en de pups thuis zouden gaan komen. We hadden bedacht dat de pups een mooi en tochtvrij plekje zouden hebben in de serre. Met Arwen en Nemo overlegt of hun speelgoed tijdelijk wat gereduceerd zou mogen worden en even verplaatst (gelukkig hebben we ruimte genoeg) en dat vonden ze prima, ze vonden het geweldig dat Loena en de pups weer thuis kwamen (al konden ze zich geloof ik weinig voorstellen bij de puppies, al heb ik iedere avond het boek "De puppies van Snuffie" van Dick Bruna voorgelezen). Maar eerst moest de garage worden leeggeruimd om het speelgoed van de kids daarin kwijt te kunnen (onze kinderen hebben ook niets) en hebben we zo'n 160! kg. oude spullen naar de vuilstort gebracht (ik heb het bij elkaar opgeteld van de 3 keer dat ik er naar toe gereden ben). Het vloerkleed hebben we met vooruitziende blik ook maar alvast de garage ingegooid, de plavuizen kunnen gelukkig wel iets hebben! Arwen en Nemo zaten braaf te spelen terwijl wij aan het bikkelen waren. Arwen had geluk en mocht nog even lekker mee buiten spelen met Romy.

En 's avonds was ons huis zo opgeruimd, het leek wel of de koningin op visite kwam (nu is Loena veel belangrijker). De serre leek wel een kraamkamer volgens Mar, die daar erg om moest lachen. Loena leek wel blij te zijn dat ze weer thuis was, al wist ze nu niet meer of ze Mar moest schaduwen of ons. En de puppies waren alweer zo gegroeid! Ze zijn nu echt alweer 2 keer zo groot als toen ze geboren werden, wat gaat dat hard. En wat schattig, die kleine hondjes die liggen te piepen en te brommen. We waren op slag allemaal verliefd! Zoals de kinderen de volgende ochtend reageerden, terwijl ze in hun pyjamaatjes naar de pups stonden te kijken! Arwen verzuchtte na 10 minuten gekeken te hebben: "Ik kan gewoon niet gelóven dat wij nu puppies hebben!" en Nemo heeft, toen hij een paar uur later uit bed kwam (hij houdt van uitslapen) wel een half uur met zijn handjes op de werpkist geleund staan te kijken en zei iedere keer met een stralend bekkie terwijl hij wees: "Kijk! Puppies!!!", alsof het het achtste wereldwonder was (en wat scheelt het?!?). De kids vinden het dus ook allemaal prachtig!

De zondag werd ook best nog wel druk, omdat veel mensen toch wel heeeeel benieuwd waren naar de hondjes. Eerst kwamen tante Betty en tante Willy oude handdoeken en 4 flessen Dettol brengen (we kunnen weer even vooruit) en 7 kleuren lintjes die we, als de pups wat groter zijn om hun nekjes gaan doen om ze uit elkaar te houden, want ze lijken echt heel veel op elkaar! En ze liepen net de beschuit met muisjes mis...

Daarna kwamen omie (die ook nog foto's wilde maken) en opie, die te stoer is om veel van dieren te houden, maar bij wie de vertedering stiekem toch erg goed te zien was. Ze namen een groot speeltjespakket mee voor Loena die daar al fanatiek mee aan het spelen is, tja, ook zij is nog jong!

Toen iedereen weg was en ik probeerde het wereldrecord supersnel huishouden doen te verbeteren (het zweet stond op mijn rug), werd er gebeld door onze vroegere buurman René Heus, die al had aangegeven graag samen met zijn vriendin Yvonne een hondje te willen, met de vraag of ze even mochten komen kijken (ik weet het Mar, het niet te druk maken thuis, maar iedereen heeft alleen maar gekeken). Een uurtje later stonden zij voor de deur en ze waren direct weg van de pups, zo erg, dat ze Pat niet eens hoorden binnenkomen die Loena uit had gelaten. Ze willen graag een teefje (haar naam is vooralsnog Lady) en zo hebben de beide teefjes alvast een goed huisje, aangezien Arwen haar juffrouw Cindy en haar René al voordat Loena bevallen was hadden gezegd graag een teefje te willen.

Er heeft ook al een reutje een huis bij een vriendin van Mar. Deze Lia en haar gezin hebben 15 jaar een Golden retriever gehad en nu deze overleden is, wilden ze graag een nieuwe hond. Nou, mensen die 15 jaar lang voor een hond hebben gezorgd moeten er wel veel van hebben gehouden en een aanbeveling van onze rots in de branding op dit moment, Mar, is zeker een pré!

Verder denken we dat we zelf ook een reutje gaan houden, maar we moeten even kijken hoe Loena dit zou vinden, want die staat uiteraard op 1 en verdiend, als dit allemaal achter de rug is, een gouden mandje! Een reu zouden wij dan waarschijnlijk Sirius gaan noemen (tja, je bent Harry Potter fan of niet, toch?).

Loena doet het trouwens ook echt heel goed, ze ligt zoals gewoonlijk vaak dicht bij ons, maar de pups hoeven maar een kik te geven of ze staat al bij de werpkist. Het is trouwens heel slim van Loena dat ze niet de hele dag in de werpkist gaat liggen, want zodra ze zich daarin waagt, worden de pups wakker en willen ze meteen drinken. Ze vallen echt aan en drinken ook niet echt zachtzinnig. Zoals René (van Cindy) vandaag zei toen zij kwamen kijken: "Nou, als je nog twijfelt of het labradors zijn hoef je maar naar die gulzigheid te kijken en dan weet je genoeg!". 's Nachts ligt Loena trouwens wel bij de pups, ik heb de babyfoon erbij staan en ik ga ook af en toe kijken. Dat hoeft niet hoor, want Loena doet het prima en als ze er per ongeluk op 1 gaat zitten of zo, gillen ze zo hard, dat ze snel weer opstaat. Die kleintjes zijn nu al assertief!

Verder zijn we zondag nog even naar buiten geweest en naar de speeltuin met Arwen en Nemo en zo was de zondag alweer voorbij!

Vandaag kwam René en Cindy dus kijken naar de pups. Ook zij waren direct helemaal verkocht en ze hebben wel een uur gefilmd! En ik moest goed opletten, want René had ze allemaal wel stiekem mee naar huis willen nemen . We boften trouwens allemaal dat zij op kraambezoek kwamen, want het leek wel Sinterklaas, er waren bloemen voor ons met felicitaties ter ere van de pups en een cadeautje voor allebei de kindjes en een groot bot voor Loena. Kijk, zulke nieuwe baasjes moet je hebben !

Alles is al geregeld voor hun puppie, er zijn al halsbandjes besteld in dezelfde stijl als haar grote broer Guilty (maar dan in het paars) en ze hebben Guilty ook al verteld dat hij zometeen zijn bank moet gaan delen, ja, deze pup krijgt haar eigen bank, die krijgt vast kapsones! Ook zij hebben al namen bedacht, maar ze willen even kijken naar het karakter van het teefje dat zij uit zullen gaan kiezen om te kijken welke naam het beste bij haar past (en aangezien ze dat ook bij Guilty perfect hebben ingeschat, komt dat vast goed!).

Ik moest vanavond ook wel erg lachen om Pat toen hij de werpkist aan het uitsoppen was en de puppies heen en weer verplaatste van de werpkist naar de wasmand met handdoek er in en weer terug (zo'n schattig gezicht, zo'n grote man met van die kleine hondjes) en hij zei, dat het voor Nala misschien ook wel leuk geweest was, zo'n nest met puppies. Maar ik waag dat toch te betwijfelen, want Nala was best wel een einzelgänger (maar wel een hele lieve!).

Zo, nu is iedereen weer op de hoogte van het wel en wee van Loena en haar pups! Ik ga mijn bed maar eens opzoeken, want echt rustig is het niet op het moment, maar dat geeft ook niet, want het is wel heel erg leuk! Welterusten!
Liefs, Manja
P.S. Dit bericht is een dag later gepost, want gisterenavond kreeg de computer ineens kuren en kon ik het bericht niet op de site plaatsen. Maar nu, alsnog!

De foto's dan:

Hoi allemaal!
Even een laatste update over hoe het gaat met Loena en de pups. Ik zit weer ietsje later dan gepland achter de computer, omdat ik vandaag "even" puin heb geruimd in ons huis, want dat was een beetje blijven liggen met alle consternatie de afgelopen dagen. En aangezien ik ook nog vakantiewas enzo had liggen (die tante Wil wel grotendeels al voor me gestreken had gisteren, luxe!) was het al met al een behoorlijke klus. De kids moesten zichzelf maar vermaken, dus gaf Arwen een optreden voor Nemo toen ze meedeed met de DVD van High school musical 2. Ze had voldoende inspiratie opgedaan in Disneyland, want daar waren 2 High school musical shows. En Nemo is altijd dankbaar publiek voor zijn zusje !
Maar goed, om ongeveer 4 uur was ik klaar met ruimen en ik besloot nog even snel langs Het Stadshart te gaan om cadeautjes te kopen voor Rik en Daan, want die 2 vriendjes van Arwen vieren volgende week hun feestje en daar mag Arwen bij zijn. Het leek me wel handig om dit vast in huis te hebben, want het wordt dadelijk nog druk genoeg!
Dus de kids en ik nog even op de valreep daar naar toe, en om kwart over 5 stond ik bij Bart Smit. Cadeautjes gekocht en natuurlijk ook nog e.e.a. voor Arwen en Nemo, ach, het is vakantie! Wij gingen daarna weer met de lift naar boven en ik bedacht me bij Perry Sport nog even een petje te kopen voor Patrick, omdat hij het zijne in Disneyland was kwijt geraakt. Toen ik wilde afrekenen, kwam ik tot de ontdekking dat mijn portomonnee weg was. Nu ben ik daar eerlijk gezegd nooit zo zuinig op, dus ik graven in mijn tas, nee hoor, niets. Terug gehold naar Bart Smit (Arwen en Nemo vonden het allemaal wel komisch en Arwen won van mama, dus dat was geweldig), maar ook daar lag hij niet meer. Natuurlijk geen telefoon bij me (ik ben nog uit de middeleeuwen), maar ik mocht van de meisjes die bij Bart Smit stonden even bellen, dus meteen Pat gebeld die de pas blokkeerde (fijn, kun je meteen een week geen geld meer opnemen).
En het leukste was; mijn parkeerkaart zat ook in mijn portomonnee (die was ik vorige keer een beetje kwijt, dus extra zorgvuldig weg gestopt, normaal gesproken gooi ik 'm altijd los in mijn tas), gelukkig kon ik, na het verhaal te hebben uitgelegd, de garage uit zonder bewijs van aangifte. Want ik wilde eerst de kids thuis brengen voordat ik naar het politiebureau ging.
Eenmaal daar bleek portomonnees pikken de nieuwe Zoetermeerse nationale sport, want er stonden tegelijk met mij nog 4 mensen die 'm kwijt waren, zowel in het Stadshart als winkelcentrum Rokkeveen. Dusse... let goed op! Gelukkig zaten er verder geen belangrijke papieren in, alleen een aantal passen die zonder verdere ellende geblokkeerd konden worden. Erger vind ik dat er foto's inzaten die me dierbaar waren en ook onvervangbaar van Nala, Boy en Patrick in zijn jonge jaren en van de kids. En dat gaat bovendien niemand iets aan... maar goed, we gaan gewoon maar door! Het gaat op het moment even allemaal aan één stuk door!
Maar waar iedereen nu eigenlijk benieuwd naar is (want ik loop weer eens uit) natuurlijk, is hoe het met Loena en pups gaat. Wel, GOED! Alle pups doen het prima en de eerste kritieke fase zijn ze nu door. De koorts bij Loena was iets gezakt, nog wel verhoging, 38,6. Maar ze is heel levendig en vrolijk, dus het zal waarschijnlijk allemaal wel loslopen. Toch moet je met labradors altijd wel uitkijken, want ik weet dat Nala onder de meest extreme omstandigheden gewoon vrolijk door bleef gaan. Behalve als ze bij de dierenarts was, dan was het een muts eersteklas al was er niets aan de hand!
Ik heb Mar gebeld, maar ben vandaag niet langs geweest, voor de rust van Loena en ook van Mar en haar gezin, want die stalken we op het moment een beetje ! Loena is echt een lief moedertje, alleen gaan ze soms nogal lomp een beetje op een puppie zitten, maar die laat dit dan luidkeels horen en dan staat ze gauw weer op. Ze kunnen dus nu al voor zichzelf opkomen!
We houden jullie van alles op de hoogte en Pat moet de foto's regelen, want dat kan ik niet. Cindy en René hebben al gevraagd naar de foto's van de twee teefjes, want die willen nog een labjesvriendinnetje voor hun stoere chocolab Quilty. Dus 1 teefje heeft waarschijnlijk al nieuwe baasjes en een pleegbroer EN een eigen bank! En of we zelf zo sterk zijn om ze allemaal weg te doen...???
Liefs, Manja

Hallo lieve allemaal,
Vandaag is Loena eindelijk bevallen van haar puppies! En ik zit hier met dikke ogen van moeheid te tikken, maar voor iedereen die zo met ons meeleeft en geholpen heeft bij deze onverwachte verrassing, wil ik toch vandaag nog verslag doen van deze bijzondere gebeurtenis.
Vannacht om half 1 ging de telefoon naast ons bed. Ik sliep eigenlijk net pas, omdat ik hier toch op zat/lag te wachten. Ook al was ik wel moe omdat we de nacht daarvoor ook pas heel laat gingen slapen. We kwamen namelijk uit Disneyland Parijs en dat was heel erg leuk en gezellig met Pieter, José (plus baby in de buik) en Robin. We waren wel wat later dan gepland (we konden er maar weer geen genoeg van krijgen) maar toch nog redelijk op tijd weg gegaan uit Parijs, maar hebben ongeveer 2 uur stil gestaan omdat er een groot ongeluk was gebeurd vlak voor onze auto (Pieter en de zijnen hielden ons telefonisch op de hoogte, want zij stonden gezellig eerste rang voor een gekantelde en uitbrandende vrachtwagen waarbij ook nog ontploffingsgevaar was). In ieder geval moesten we na dit feest een langere stop maken, zodat we pas om half 1 thuis waren en er dus om een uurtje of 2 in lagen.
Maar toen de telefoon ging, zat ik meteen rechtop in mijn bed en was het inderdaad Mar, die meldde dat de eerste pup er was, een meisje en alles was goed. Ik dacht, zo, die van Cindy en Rene is er alvast ! Dus ik snel even gewassen en aangekleed en ik kwam om 1 uur bepakt en bezakt met videocamera en fototoestel rond 1 uur aan bij Mar en co. Loena was heel blij dat ze me zag en liep meteen naar me toe. Ze had de eerste pup staande in de keuken uitgeperst en had ook niet de nageboorte en het vruchtvlies opgegeten. Ze wist duidelijk nog niet zo goed wat ze er mee aan moest.
De pup, een lekker bol zwartgekleurd teefje, lag keihard te piepen of kroop verwoed rond op de vele matrassen die in de kamer waren neergelegd (het leek wel de huiskamer van de Stampertjes voor de kenners van Annie M.G. Schmidt), want de werpkist was door Loena nog niet als zodanig in gebruik genomen. Ze werd algauw opgepakt door de hulptroepen, in dit geval verpleegkundige en hondenkenner Daphne.
Nadat ik mijn handen ontsmet had, mocht ik de pup even knuffelen. Loena was nog een beetje onrustig en liep wat rond. Ook kon ze, ondanks haar niet zo prettige toestand, nog tegen me op springen (hoe ze het flikte mag Joost weten). De volgende pup liet wel lang op zich wachten, waarschijnlijk toch door de stress hield Loena het wat tegen. Maar de volgende pup moest wel binnen anderhalf uur (liefst sneller aan het begin) ter wereld komen. Het telefoonnummer van de dierenarts werd paraat gehouden, maar gelukkig kwam na een uur en 2 minuten de volgende pup, een reutje tevoorschijn. Wat een mooi gezicht, zo'n pupje in een volmaakt vruchtvlies dat daarin al bewoog (gelukkig!). Nu werd wel alles opgegeten door Loena, die zich daarna ineens herinnerde dat er al een pup moest zijn ergens en daar naar op zoek ging. Ik heb de eerste pup (die telkens uit mijn handen kroop, dat wordt er eentje!) snel op het matras gezet en mama en broertje kwamen er bij. Loena ging de pups zogen en na maar 21 minuten kwam de volgende pup ineens tevoorschijn. Loena had wel weeën, maar ze perste niet overdreven, dus deze pup was er "ineens". Alles werd snel weer geregeld en ik haalde de eerste 2 pups even weg, omdat dit pupje voor ons allen en ook voor Loena, vrij onverwacht gekomen was. Maar ze konden al snel weer terug naar hun mama.
Loena had (behalve bij deze pup, die kwam toen Loena lag) een nogal aparte manier van bevallen. Als ze persweeën kreeg, stond ze op, liep naar de keuken, deed een plasje en perste daarna de pup uit. Mar moest goed vangen of hielp de pup er voorzichtig uit, want de meeste pups waren vrij groot en stevig. Daarna dronk Loena iets en keerde terug naar haar kids. Maar goed, deze pup was een teefje, die kleiner en tengerder was dan de 2 voorgaande pups, maar keihard schreeuwde toen ze geboren was. Ik zei tegen Mar: "Dat is vast een meisje, zo krijsen!". En ja hoor!

En toen waren er alweer drie! Mar en Daphne wisten precies wat ze moesten doen (wat was ik blij met deze hulp!), de navelstrengetjes werden keurig afgebonden en doorgeknipt, dit moest wel snel gebeuren, want Loena at alle afval als een speer op en de arme pups krgen hierdoor bijna een navelbreuk. Hierna werd de pup in een handdoek gewikkeld en 2 keer naar beneden "geschud", om evt. vocht uit de longetjes te krijgen. Dan werd het gehemelte gecontroleerd of dit gesloten was. Vervolgens werd de pup bij Loena gelegd, die deze meteen begon schoon te likken en de pups gingen dan drinken.
Voor de tijden en het schema zal ik deze nog even vermelden:
30 juli 2008
pup 1: 00:25 teef
pup 2: 1:27 reu
pup 3: 1:48 teef
pup 4: 2:15 reu
pup 5: 2:40 reu
pup 6: 3:20 reu
pup 7: 4:35 reu
De rest van de puppies waren dus allemaal reutjes, de één groot, de ander wat kleiner, maar allemaal deden ze het prima! Alleen de laatste pup liet wat langer op zich wachten, dat klopt ook, want die zit dan het meest naar "boven". Deze pup had een gescheurd vruchtvliesje en Loena scheurde ook nog de navelstreng een beetje door met haar wilde opeten van de placenta en vliezen. Maar na wat opstartproblemen, we moesten hem even motiveren om te drinken, lag hij er even goed bij als de rest van de pups.
Hierna heb ik Loena even uit gelaten, ze vond dit heerlijk en had niet zoiets van: Ik moet terug naar mijn pups. Maar eenmaal binnen kweet zij zich al snel weer van haar taak als kersverse mama. Toen was het afwachten of er nog een pup kwam, maar zo zag het er niet meer uit.
Dus ik ben rond 6 uur naar huis gegaan en heb even gedouched (want schoner wordt je niet van een bevalling, al is het dan van je hond). Toen heb ik het verhaal aan Pat verteld en was al aan dit stuk begonnen, maar Pat stuurde mij naar bed en regelde dat tante Willy hier naar toe kwam voor de kids, want 's middags zou ik een paar uurtjes op de pups gaan passen bij Mar, want die arme ziel moest na een doorwaakte nacht en 2 nachten daarvoor dat ze heeft geslapen en gewaakt bij Loena (Mar, je bent een schat!), nog de hele dag werken in de dierenwinkel.
Om 11 uur stond tante Willy op de stoep en ontfermde zich over Arwen en Nemo (die dit helemaal niet erg vonden). Pat vertrok naar zijn werk, waar ook iedereen meeleefde en hem vroeg of hij al opa was geworden en of ze op kraamvisite mochten komen.
Vanmiddag heb ik op de pups gepast, Loena is een voorbeeldige moeder. Ze lag nu wel heerlijk in de werpkist (met dank aan Hans en Annie en aan Brigitte, die dit contact voor mij gelegd heeft) en zoogde haar pups prima. Ze is wel even mee uit geweest, maar eigenlijk wilde ze haar pups niet alleen laten, dus dat was poepen, plassen en weer naar binnen. Eenmaal binnen holde ze meteen naar de werpkist en begon haar pups te zoeken (want die lagen even warm onder een handdoek), zelfs haar eten liet ze even staan!
Vanavond zijn Pat en ik nog even samen geweest terwijl tante Willy hier de boel regelde (wat moeten we toch zonder haar!). Pat heeft gefilmd (want dat had ik vannacht per ongeluk in zwart-wit gedaan, tja, verstand heb ik er sowieso niet van en zeker niet 's nachts... en wat geeft het, de pups zijn toch nog zwart) en foto's gemaakt. En wat zijn wij trots op onze Loena!
De pups zijn allemaal levendig en tierig en doen het goed. Ze zijn nu nog allemaal geheel zwart, maar bij sommigen zit er al bruin doorheen. Over een week of 4 weten we of het "hele" labs zijn of kruisingen, want dan kunnnen we het goed zien. De pups hebben verder geen aftekeningen, dus dat duidt dan wel weer op een lab. De kleur verandert waarschijnlijk ook nog wel, alle pups lijken op elkaar en bij donkere pups zijn ze bij de geboorte zwart.
Mensen die graag een pup willen hebben kunnen vanaf dan ook komen kijken, want dan kun je meer zien van het karakter van de pup. Ook is dat veiliger, omdat de pups nu nog erg vatbaar zijn voor bacterieën. En natuurlijk mag iedereen dan ook op kraamvisite komen, dat vinden we erg gezellig, want deze vakantie zullen we redelijk veel aan huis gekluisterd zijn door de pups. Dus "moeten" jullie maar naar ons toekomen! Voor nu moeten jullie je maar tevreden stellen met wat fotootjes!
Met Loena gaat het ook best goed, ze is levendig maar heeft wel veel te verduren gehad. Ze had vanavond koorts, 39,1. Als dit aanhoudt, wordt er morgen contact opgenomen met de dierenarts. Want het kan zijn dat de baarmoeder gaat ontsteken of (hopelijk niet!) dat er nog een pup in zit. Maar deze zal dan waarschijnlijk wel overleden zijn, wat een evt, bevalling zal bemoeilijken. Laten we hopen dat het allemaal mee zal vallen!

Als alles goed gaat, komen Loena en haar pups zaterdag thuis. We gaan de garage even opruimen en de serre leegruimen, zodat de werpkist daar lekker warm en tochtvij kan staan.
Nou, ik zit nu haast te pitten achter de computer dus ga mijn bed maar eens opzoeken. En we houden jullie op de hoogte!
Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en tot snel,
Liefs, Manja

Een meisje. We werden zojuist door Mar gebeld dat Loena is bevallen van de eerste puppy. En de eerste is dus een meisje. Hoeveel er nog komen en wat dat gaan worden moeten we nog even afwachten. Manja is er meteen naartoe gereden om erbij te zijn en alles vast te leggen. Over een paar dagen kunnen we ook pas zien welk ras de vader eigenlijk geweest is. Wellicht een labrador maar kan net zo goed een Tervurense herder geweest zijn. Dat weten we nog niet. Zodra we meer weten laten we dat natuurlijk weten.
Later...
BTW we zijn afgelopen weekeinde weer naar Disneyland geweest maar daar schrijf ik later wel over

Ik schrijf eigenlijk nooit wat op onze site, dat is Pat zijn ding. Maar goed, omdat er nu wel echt het één en ander aan de hand is hier, ben ik ook maar eens in de figuurlijke pen geklommen!
Vandaag ben ik (na een redelijk slapeloze nacht, want hoe moest het nu allemaal?!?) aan het regelen geslagen hoe we alles nu moeten regelen voor onze Loena. Gisteren was ik eigenlijk nog geheel beduusd door het oordeel van de dierenarts (Pat zag er eigenlijk veel sneller de humor van in, hij zei toen Loena op de gang ging omdat wij gingen eten, "Kom Loena met je hele familie, in je mand!") en eigenlijk ook erg verdrietig, omdat Loena in haar jonge leventje al zoveel heeft meegemaakt en nu eindelijk bij ons kon gaan genieten nadat we haar hadden opgelapt en ontdaan van alle spoelwormen, oormijt en erg ontstoken oren en nu moet ze op deze jonge leeftijd ook nog puppies gaan krijgen! Maar ja, er kan niets meer aan gedaan worden en de puppies moeten er gaan komen. En Loena is echt zo'n ontzettende lieve hond, ze is superaanhankelijk en knuffelig en een schat voor de kinderen. En nu moet ze dit allemaal meemaken. Maar ja, ze is waarschijnlijk met een reden bij ons terecht gekomen en nu moeten wij dit maar zo goed mogelijk voor haar regelen.
Maar goed, allereerst moesten wij een werpkist te pakken zien te krijgen. Uiteraard ben ik meteen op MP gaan kijken en zo, maar deze kisten kosten zo'n 300 euro tweedehands en dan moet je er ook nog voor naar Friesland of zo rijden. Als je er eentje wilt huren kan dat ook voor ongeveer 6 euro per dag, maar dan kon je bijvoorbeeld naar Limburg. Ik kreeg het heldere idee dat Brigitte, de moeder van Arwen haar schoolvriendinnetje Romy, pas een pup had van een vriendin van haar en ik hoopte dat zij zo'n werpkist zou hebben. Dus na Brigitte eerst te hebben laten schrikken op school vanmorgen om half 9 met mijn bericht, is ze meteen voor ons aan het bellen gegaan en (SUPER!) de kist voor ons geregeld bij haar vriendin. Ik heb deze aardige mevrouw meteen gebeld en zij woont (ja echt waar!) hier aan de andere kant van de wijk en ze wilde ons heel graag helpen, zodat we kist van haar mogen lenen! Zij wilde gewoon dat Loena zo comfortabel mogelijk de bevalling en de eerste weken door zou komen. Helemaal geweldig natuurlijk!
Vervolgens ging ik, samen met Nemo zijn grote vriend Leander en zijn mama Marjolijn naar de dierenwinkel waar ik al jaren kom en waar een heel leuk mens, Marian (afgekort Mar) eigenaresse van is. Zij en haar man geven ook hondentrainingen en daar zou Loena ook al gestart zijn, ware het niet dat onze vakanties roet in het eten gooide, zodat we maar de helft van de lessen konden volgen (gelukkig nu maar, want nu had Loena helemaal niet meer gekund). Maar goed, terwijl Marjolijn de jongens bezig hield, kon ik even wanhopig mijn verhaal een Mar vertellen. Want we gaan volgende week vrijdag naar Disneyland en dan moet Loena (met of zonder pups en/of bevalling) toch ergens terecht waar mensen zijn die lief voor haar zijn en die ze kon vertrouwen. Nu waren tante Wil en tante Betty ook al aan het kijken hoe het kon worden opgelost (want Loena zou eigenlijk naar Big Bet gaan) en dan zou tante Willy wel hier komen in onze vakantie samen met Kyra. Maar ook al is tante Wil een fantastisch mens, een bevalling van Loena wilde ik haar toch niet aandoen.  Maar tante Willy wilde dan toch hier komen, want bij de dierenambulance doen ze goed werk, zegt ze, maar Loena moet toch in een vertrouwde omgeving kunnen bevallen. Tante Wil, je bent echt een supermens!
Maar tot mijn grote vreugde zei Mar dat Loena bij haar thuis kon worden ondergebracht. Zij en haar man hebben heel veel verstand van honden en ze hebben geregeld nesten gehad (ook van honden van andere mensen, die ze bijvoorbeeld zonder dat ze het wisten drachtig via MP hadden gekocht). Ze weten er dus alles van en Mar bood dit spontaan aan. Er zal alleen één maar aan, ze wilde dan Loena wel morgen al komen halen, want zij zei dat Loena zich eerst bij haar en in haar roedel met honden op haar gemak moest voelen, voordat Loena is alle rust kan bevallen. En dat wij Loena dan ook niet voor de bevalling weer op konden halen (mocht dit na Disney nog niet zijn gebeurt) want al dat heen en weer brengen doet geen goed aan de rust. Loena bevalt dus bij haar (beter kan niet, want daar is het rustig, er is alle veiligheid want zij weten waar ze op moeten letten en wij niet uiteraard en ik zag al op internet dat je op nogal wat letten moet). We mogen Loena, als ze gewend is, bij wijze van spreken iedere dag bezoeken als dit niet te stressvol voor haar is en als ze bevalt wanneer wij in Nederland zijn dan belt Mar ons meteen op en kunnen we erbij zijn. Als alles goed gaat met de pups en met Loena en het kan, nemen we Loena plus pups wanneer dit kan weer mee naar huis en gaan we er de rest van de tijd zelf voor zorgen. Ook al moesten we heel erg slikken dat we Loena een aantal weken niet in huis zullen hebben, dit is natuurlijk wel een ongelooflijk goede oplossing, aangeboden door onwijs lieve mensen die ook nog eens alle verstand van honden hebben. Dus we hebben, na rijp beraad, ervoor gekozen om het zo te gaan doen. Voor Loena is het waarschijnlijk heel fijn om te bevallen waar andere honden bij zijn die het al eens hebben meegemaakt, want volgens Mar is het voor Loena waarschijnlijk lichamelijk geen probleem om pups te krijgen, maar moet ze mentaal wel ondersteund worden.
Wat waren we blij met zoveel hulp van al die lieve mensen! Gisteren wist ik me echt even geen raad, maar iedereen wil ons aan alle kanten helpen en regelen van alles. Mijn ouders kwamen ook nog even kijken hier en ook zij willen ons helpen (vooral als dit geintje een DUUR geintje gaat worden!). Dus iedereen die dit leest en helpt, we zijn jullie echt heel erg dankbaar en Loena ook!!!
Verder kregen we ook nog een aantal reacties van mensen die evt. wel interesse zouden hebben in een puppie. Ook daar zijn we blij mee, al hebben we natuurlijk geen idee hoeveel het er worden en hoe ze er uit zullen zien. Ze is in ieder geval bij de fokker gedekt en wij denken dat, aangezien Loena waarschijnlijk wel een stamboom heeft (want ze is getatoueerd) en ze echt heel mooi is en een super karakter heeft, deze Loena als kweekteefje heeft willen gebruiken en haar bij de eerste loopsheid meteen bij een andere labrador heeft gezet (want chocolade verkoopt natuurlijk goed). Dus misschien komen er wel volle labs uit en anders zien we wel weer. We hopen iig goede huisjes te vinden voor de puppies.
Maar onze eerste zorg is dat Loena goed door de bevalling heen komt, daarna zien we wel weer verder. Loena kijkt ons aan met haar lieve trouwe hondenogen en we kunnen niet anders hopen dat we nog heel veel tijd zullen hebben om haar een superhondenleven te geven, want dat verdient ze echt!
We houden jullie op de hoogte, bedankt voor alle lieve berichtjes. We zullen nog wat foto's op de site zetten morgen van ons dikke Loenaatje (want je gaat nu echt zien dat ze ronder wordt, ondanks dat ze verder nog steeds wat mager is).
Groetjes en liefs, Manja